(bkz:İstanbul şiirleri) (bkz:aslkutluay) (bkz:şair)
bir yıldız kaydı yüreğimden,
kayboldu boğazın sularında.
lâle tarlasına düştü aydınlığı,
boğazdan çamlıca’ya süzülürken…
mis kokulu leylaklar bir başka güzel,
çamlıca tepelerinde…

döndüm dolaştım kuşbakışı,
çamlıca’dan sarayburnu’na,
dolmabahçe’den sarıyer’e.
hayâl âlemindeyim sanki
kaf dağının ötesi gibi her yer,
anka kuşum ne zaman geleceksin?
masallar diyarından uçurmak için beni…
istanbul ve sen / neydi o bir zamanlar
sanki gençliğime doğru yaşlanıyordum
çengelköy’de yaz unutulmaz erguvanlar
hangi yanıma dönsem seni bulurdum
içimdeki lambanın kırıldığı anlar

istanbul ve sen / sırılsıklam yaşananlar
yanardöner bir ayna yeniden ruhum
çengelköy’de yaz unutulmaz erguvanlar
gözlerinin sisinde sevdalı bir yolcuyum
hayal meyal gemiler dumanlı ilkbahar

istanbul ve sen / ikinizden kalanlar
tekrar tekrar ısrarla yaşayıp durduğum
çengelköy’de yaz unutulmaz erguvanlar
rüya mıdır gerçek mi kendi kendime sorduğum
istanbul ve sen / neydi o bir zamanlar

Attila İlhan
İstanbul çıkma evden, en güvenli yer evdir,
Alış bu duruma, eevi kendine sevdir.
Yanından ayırma hiç, kolonya, maske, eldiven,
AVM'ler kapandı, yok yürüyen merdiven.
İstanbul inme, merdivenleri basamak basamak,
İnip dışarı çıkma, sakın yapma kaçamak.
İstanbul virüs var, gerçekten vahim tablo,
Boğazına dolanıp, seni de boğar kablo.
istanbul ve şiir dendiğinde aklıma ilk gelen yazar tabikide ORHAN VELİ
BÜTÜN ŞİİRLERİ KİTABINDAN ALINTILIYORUM BİR KISMINI ;

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Başımda eski alemlerin sarhoşluğu
Loş kayıkhaneleriyle bir yalı;
Dinmiş lodosların uğultusu içinde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.