fbpx
cpm_inboxCount

yazar adı gereklidir!

göster şifre gereklidir!

şifreni mi unuttun?

yazar adı gereklidir!

e-mail gereklidir!

göster parola gereklidir!

10 + 6 =

şifrenizi mi unuttunuz? Endişelenmeyin! Aşağıdaki bölgeden şifrenizi sıfırlayabilirsiniz!

e-posta gereklidir!

girişe dön

kapat

yazar günlükleri

  • günlük akımını ben başlatıyorum; sevgili günlük, bugünlerde hayatım b*k gibi geçmeye başladı. yapılacak şeyler o kadar kısıtlı ki. 4 duvar arasına kapılmış bir vaziyetteyim. zevk aldığım tek şey oturup yemek yemek, ne zaman bitecek bu pandemi? ne zaman duracak ölümler. acaba doğa bizden intikam mı alıyor diye sormadan edemiyorum kendime. ama güzel günler yakın çünkü insanlık hayatın ve doğanın değerini anladı diye düşünüyorum artık. hadi açsın yine güneş, doluşsun insanlar parklara çocuklar zıplasın yine toprağın üstünde, hadi gel artık özgürlük yeniden bizim ol.....
    Sevgili günlük. Bu gece kizim yatağına girdikten sonra "yabbimiz hastaliklay bitsin payka gidebilelim" diye dua etti. Bense sadece amin diyebildim.
    Sevgili günlük, evde delirmek üzereyim. Son bir umut, uyku düzenimi düzeltmeye çalışıyorum. Online sınav filan muhabbetleri iyice sıktı. Sınıf grubu tam bir mahşer meydanı. Evden de çıkamıyoruz?! Bütün şarkılar dinlenmiş, bütün filmler izlenmiş gibi hissediyorum. Birsürü insan ve binbir hayal içerisinde hafif hafif yalnızlık tıkırtıları duyuyorum ruhumun derinlerinde. İnsan kendini dinlerden ders çalışabilir mi? Nefes bile alamaz. Ruhumuzun sesi sadece bütün sesler sustuğunda duyulur.
    Sevgili günlük, evde delirmek üzereyim. Son bir umut, bu sözlüğe geldim.
    12 Nisa’n 2020 Pazar, Sevgili günlük, çaresizlikten ve işsizlikten çatlayacağım. Zaten bir aydır herkes evde olduğundan evlere giremiyorum. Sokakta, metroda, markette olanların cebinden az da olsa tırnakçılık yapıyordum. Sokağa çıkma yasağı olunca ondan da mahrum kaldım. Dün (cumartesi) evde akşama kadar işsizlikten patladım. Gece olunca evimin karşısındaki markete girmeye karar verdim. Evde bir şey olmadığından değil, bir ay yetecek erzağım var. Âdet yerini bulsun. Yanıma siyah çöp torbası aldım. Polis, bekçi gelecek olursa kafamdan aşağı geçirip çömeliyorum. Çöp torbası sanıyorlar. Baktım, gelen giden yok. Hemen markete girdim. O da ne? Raflar bomboş. Sokağa çıkma yasağı ilan edilince marketlere hücum etmişlerdi. Aptal herifler, marketi tamtakır etmişler. Acınızdan ölüyor muydunuz bee? Biz bile marketleri hiç bu kadar boşaltamamıştık. Sigara bile yok. Ne aç gözlü insanlar var yahu! Çaresiz eli boş geri döndüm. Bu koronavirüs bizi çok fena vurdu. Bugün nasıl geçecek bilmiyorum. Neyse bu günlüğümü meslektaşıma göndereyim de dertleşelim. Biliyorum, onlar da aynı dertten muzdarip... Evet telefonumdan gönderdim. Şimdi kahvaltımı yapayım... Sevgili günlük. Balkonda kuş cıvıltıları dinleyerek kahvaltımı yaptım. Daha önce araba ve insan gürültülerinden kuş seslerini duyamıyorduk. Bakayım, arkadaşım mesajıma cevap yazmış mı? Eyvahlar olsun sevgili günlük, mesajı başka bilmediğim bir kişiye atmışım. Ne olacak şimdi? Not: alıntıdır


    Tatlım günlük,



    Biz bu günleri tecrit altında değil elimizdekileri sonsuza kadar kaybetmeden önce değerini anlayacak şekilde geçiriyoruz. Öptüm
    lanet günlük,


    2020 yılından bir kalem daha bir şey yazmamaya karar verdim sana. yıllar yıllar sonra açıp seni okuduğumda bu yılı hatırlamak istemiyorum. 2021'de görüşmek üzere by byee


    google play app store